Yağmur var şehrimin sokaklarında

<!-- /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:612.0pt 792.0pt; margin:70.85pt 70.85pt 70.85pt 70.85pt; mso-header-margin:35.4pt; mso-footer-margin:35.4pt; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} -->



Yağmur yağıyordu şehrimin sokaklarına ince ince sessiz ve usuldan…

Yağmurlu havalarda  daha gri olur İstanbul sokakları ve daha sessiz. Yağmur kokusuna deniz kokusu karışıverir daha da siner üstüne.Sıkış tıkış olur minibüsleri,otobüsleri vapurlarında martılar olur sonbaharın habercisi..

Yağmur huzurdur kimine göre,

Sevgiliyle el ele yapılan yürüyüşlerdir

Yağmur hüzündür bazen,

Ayrılan sevgililer düşer birbirinin aklına,gizledikleri sandıktan akar gözyaşları ve karışır yağmura

Yağmur ürkütür kimini

Akan damların kaygısı sarar kimi evleri ve yağmura karışan duaları, Allah’a açılan elleri..

Yine yağmur vardı Eylül ayının ilk yağmuru. Takvimler 9 Eylül 2009 u gösteriyordu. Bir çok insan bu yan yana gelen dokuzların uğruna inanırken değişiverdi her şey…

 

Adını bilmediğimiz insanlar.,

Ayşeler belki ya da Mehmetler...

Adını bile daha söyleyemeyen savunmasız bebekler kapılıp gittiler yağmurla gelen sel sularına. Hem de 2010 kültür başkenti seçilen İstanbul’da(!)

Kimbilir ne umutlarla gelinmişti? Öyle ya İstanbul’un taşı toprağı altındı onlarda kendi payını alırdı elbet..

Devlet vardı kapı gibi…

Allah devletimize zeval vermesin denirdi her sıkışılan anlarda

Tanrı’nın zeval vermediği O devletin Başbakanı “derenin intikamı” derken onlar çoktan göçüp gitmişlerdi bu dünyadan…

Bu sabah yağmur var İstanbul’da, gözlerim dolu dolu oluyor bilinmez niye?...

Nur ŞENTÜRK – 13 Eylül 2009

 

Yorum Yaz
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !